Pages Menu
Categories Menu

Posted by on mei 11, 2020

The library is open: what does that actually mean?

The library is open: what does that actually mean?

The library is closed and it has to be opened again as soon as possible: that is the opinion set out in Open de poorten naar de verbeelding (Open the gates to imagination), an article in Dutch newspaper NRC. In general, not just during corona times, advocating for an open library is something I naturally welcome. But what I don’t like is primarily meaning that people can come and borrow books again. Because that is what author Tineke Bennema specifically refers to:

“The amount of free time during the corona crisis offers opportunities to revalue reading among young people and reading parents. Dear Cabinet, especially in times of lockdown, open the gates to the treasure chambers of the imagination.”

But the library is closed. That is why Dutch novelist and columnist Özcan Akyol calls to open it.

Or isn’t library closed at all? In the Twitter comments on Bennema’s article, many librarians respond with the message that the library is very open already. Numerous examples of book takeaway services and other initiatives to provide members with fresh reading materials pass by. And the boundless commitment of library staff is by no means lacking. But is that enough to say that you are open? Or at least, given the situation, as open as possible? You might just think that a library that provides books, physical or digital, completely fulfills its mission.

From connection to collection?

Do we take a step back in the quest that is better known as from collection to connection? David Lankes says the following in his blog The “New Normal” Agenda for Librarianship:

“To say we are about community and only be a source of ebooks in a pandemic is hypocrisy. Yes, our fellow citizens need ebooks, but they need compassion, connection, and community dedicated to their full well-being.

[…]

We must fight for a new normal with our collections, our buildings, but mostly, with our expertise.”

When checking in with Lankes about what he means with this statement he says that in his view the focus on ebooks shows an excessive emphasis on library collections. He also has reservations about the additional growing dependence on publishers and suppliers. He likes to place the book takeaway service  phenomenon in the local perspective, although he also states that a demonstrated necessity is paramount.

But of course there is much to say about that necessity. I by no means deny that takeaway and delivery services and free ebook collections would not meet a need. The enthusiastic reactions to it, from both users and library staff, only support this. “We are overloaded with presents“, said Sophie Bruers of Tilburg Public Library in another NRC article. But the public image is very much one of a library in the most traditional sense: a place for readers to borrow books. National ebook services such as ThuisBieb (HomeLibrary) only support this image.

That is great news for avid readers and I don’t want to take anything away from them either. But what was available for all those other groups that normally use the library? If you had searched for it, you would certainly have found something, but it certainly was not presented on a silver platter.

Also in the reopening protocols, drawn up by the VOB (Dutch Public Library Association), on the phased reopening of libraries, the primary focus is on the collection and the provision of lending materials, also with regard to the protocol for welcoming primary school pupils (“what children can do in the library (looking for books, being read to) is for each library to decide for themselves”..) 

Good news for the readers! Public libraries are gradually and partly reopening as of Monday, May 11. (tweet by Aad van Tongeren, government official at the Ministry of Education, Arts and Science)

Question of conscience

I understand that choices have to be made, but those being made at least compel myself, and hopefully others, to a question of conscience: how do we see our main assignment? Despite all the innovation programs of recent years, libraries, with some exceptions (or in the words of Mark Deckers, a small piece of luck in a major accident), conveyed a very traditional image during the last couple of weeks. And I am concerned about the possible downside of that.

Article in Dutch here.

Read More

Posted by on mei 6, 2020

The library is open: what does that actually mean?

De bibliotheek is open: wat betekent dat eigenlijk?

Article in English here: The library is open: what does that actually mean?


De bibliotheek is dicht en hij moet zo snel mogelijk weer open: dat is het standpunt dat in Open de poorten naar de verbeelding, een artikel in NRC, uiteen wordt gezet. In het algemeen, dus niet alleen tijdens coronatijd, pleiten voor een open bibliotheek is iets wat ik vanzelfsprekend toejuich. Maar wat me minder zint is daarmee primair bedoelen dat mensen weer boeken kunnen komen lenen. Want dat is waar auteur Tineke Bennema specifiek naar verwijst:

“Juist de vele vrije tijd in de coronacrisis biedt kansen om lezen te herwaarderen onder jongeren en voorlezende ouders. Kabinet, juist in tijden van lockdown, open de poorten naar de schatkamers van de verbeelding.”

Maar de bibliotheek is dicht. Dat is de reden dat ook Özcan Akyol oproept tot het openen ervan.

Of is de bibliotheek niet dicht? In de Twitterreacties op Bennema’s artikel reageren veel bibliothecarissen namelijk met de boodschap dat de bibliotheek wel degelijk open is. Er komen talloze voorbeelden voorbij van afhaalbiebs en andere initiatieven om leden te voorzien van verse leesmaterialen. En aan de tomeloze inzet van bibliotheekmedewerkers ontbreekt het geenszins. Maar is dat wat volstaat om te kunnen zeggen dat je open bent? Of in ieder geval, gegeven de situatie, zo open mogelijk? Je zou namelijk zomaar kunnen denken dat een bibliotheek die voorziet in boeken, fysiek of digitaal, volledig voldoet aan haar opdracht.

Van connectie naar collectie?

Zetten we daarmee weer een stap terug in de queeste die van collectie naar connectie heet? David Lankes zegt er het volgende over in zijn blog The “New Normal” Agenda for Librarianship:

“To say we are about community and only be a source of ebooks in a pandemic is hypocrisy. Yes, our fellow citizens need ebooks, but they need compassion, connection, and community dedicated to their full well-being.
[…]
We must fight for a new normal with our collections, our buildings, but mostly, with our expertise.”

Navraag bij Lankes over wat hij precies bedoelt met deze uitspraak leert dat de focus op ebooks wat hem betreft neerkomt op een te grote nadruk op bibliotheekcollecties. Ook heeft hij bedenkingen bij de bijkomende groeiende afhankelijkheid van uitgevers en leveranciers. Het fenomeen afhaalbieb plaatst hij graag in het lokale perspectief, alhoewel hij ook stelt dat daarbij de aangetoonde noodzakelijkheid voor alles gaat.

Maar over die noodzakelijkheid is natuurlijk veel te zeggen. Ik ontken allerminst dat de afhaalbiebs, bezorgservices en gratis toegankelijke ebookcollecties niet zouden voorzien in een behoefte. De enthousiaste reacties erop, zowel van gebruikers als bibliotheekmedewerkers, staven dat alleen maar. “We worden overladen met cadeautjes“, zegt Sophie Bruers van Bibliotheek Tilburg in een ander NRC-artikel. Maar het beeld naar buiten toe gaat wel heel erg over het traditionele imago van de bibliotheek: de plek voor lezers waar je boeken kunt lenen. Ook de landelijke ebookdiensten als ThuisBieb ondersteunen dat beeld.

Voor de fervente lezers is dat prachtig en ik wil hen ook niets ontnemen. Maar wat was er voorhanden voor al die andere groepen die gebruik maken van de bibliotheek? Als je ernaar zou hebben gezocht zou je zeker wat hebben gevonden, maar op een presenteerblaadje werd het niet aangereikt.

Ook in de protocollen, opgesteld door de VOB, over de gefaseerde wederopenstelling van bibliotheken, gaat het in eerste instantie primair over de collectie en het mogelijk maken van uitleningen, ook waar het het protocol voor ontvangen van basisschoolleerlingen betreft (“wat de kinderen in de bibliotheek kunnen doen (boeken uitzoeken, voorgelezen worden) bepaalt de bibliotheek zelf”.)

Gewetensvraag

Ik begrijp dat er keuzes gemaakt moe(s)ten worden, maar de gemaakte keuzes dwingen mijzelf en hopelijk ook anderen in ieder geval tot een gewetensvraag: hoe zien wij onze hoofdopdracht? Want, alle innovatietrajecten van de laatste jaren ten spijt, dragen de bibliotheken, uitzonderingen daargelaten (of in de woorden van Mark Deckers, een klein geluk bij een groot ongeluk), gedurende deze periode een wel heel traditioneel beeld uit. En ik maak me zorgen over de mogelijke keerzijde daarvan.

Afbeelding: Biker Jun Flickr via Compfight cc

Read More

Posted by on jun 16, 2011

Spotify in de bibliotheek? Spotify in de bibliotheek! (deel 2)

Spotify in de bibliotheek? Spotify in de bibliotheek! (deel 2)

Ruim een jaar geleden pende ik de blogpost Spotify in de bibliotheek? Spotify in de bibliotheek!. Het leek me namelijk zó voor de hand liggend: onze digitale muziekbehoefte laten verzorgen door een aanbieder die z’n rechtentechnische zaakjes op orde heeft. Bij roepen en bloggen is het echter niet gebleven. Onder meer via de Happening en niet in laatste plaats de samenwerking met het innovatielab zaten we gisteren met Spotify om tafel. Erop terugkijkend een positief en constructief overleg met realistische mogelijkheden. Zoals ik liet zien in de presentatie op de 23 Dingen Deel Dag vormen de componenten luisteren, delen, aanbevelen, apps, mashup/remix en zoeken het muziekbibliotheekwerk van de toekomst. Streaming aanbod is daarbij een vereiste en Spotify zou daarin een geweldige partner zijn. Het voorstel van hen zie ik daarom met uiterst veel belangstelling tegemoet. Wordt vervolgd.

Read More

Posted by on apr 6, 2011

De muziekbibliotheek van straks

De muziekbibliotheek van straks

De conclusie van Hebben muziekbibliotheken nog toekomst? is glashelder: jazeker, mits er veel verandert. Tegelijkertijd met mijn bijdrage aan het proces dat achter Mark’s blogpost schuilgaat, werkte ik voor mijn eigen bibliotheek aan een muziekbeleidsplan in bredere zin. 
Met het gegeven dat beide trajecten in de tijd mooi samenlopen ben ik erg blij, omdat ze op een aantal punten vanzelfsprekend sterke raakvlakken hebben. Ook ben ik blij dat er nu echt sprake lijkt te zijn van het credo geen woorden maar daden. Veel van de punten waarover ik in het nabije verleden iets geroepen en/of geschreven heb lijken namelijk op hun plek te vallen: Spotify in de bieb, online bladmuziek, hackersweekenden. En dat alles met één doel: de bibliotheek de context te laten zijn.

Hieronder het stuk dat de basis vormt voor de hernieuwde aanpak van de muziekbibliotheek in Leeuwarden. Vanzelfsprekend zullen niet alle voorstellen (ineens) ingevoerd worden, maar de lijn is duidelijk: inzet op digitaal (blad)muziekaanbod; de muziekbibliotheekmedewerker als (digitale) curator; intensieve samenwerking met locale partners.
Iedereen die zich geroepen voelt hierover iets te zeggen nodig ik graag uit. Op het document is de Creative Commons-licentie Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland van toepassing. Zo kan iedereen er, hoop ik, wat beter van worden.

Read More

Pin It on Pinterest