Pages Menu
Categories Menu

Posted by on okt 25, 2014

Murw geslagen drumvellen als canvas voor jazzportretten

Murw geslagen drumvellen als canvas voor jazzportretten

Kunstenaar Nicole Di Nardo verzamelt voor haar serie Painted Skins doorgeslagen drumvellen die ze als canvas gebruikt. Hierop schildert ze voornamelijk portretten van jazzmuzikanten. Di Nardo:

I am interested in painting portraits of musicians who have fire in their bellies, those that reach a transcendental state while performing which is reflected in their expression.

De portretten zijn te koop in haar Etsy Shop.

bron: Dangerous Minds

Bill Evans

Bill Evans

Eric Dolphy

Eric Dolphy

Max Roach

Max Roach

Thelonious Monk

Thelonious Monk

Charles Mingus

Charles Mingus

Read More

Posted by on jun 29, 2014

Lokale nazibureaucreatie ten top: 10 beperkingen voor de jazz

Lokale nazibureaucreatie ten top: 10 beperkingen voor de jazz

Fascinerend, dit lijstje van beperkingen die door een lokale Tsjechische nazi werden opgelegd aan dansorkesten die ook jazz ten gehore wilden brengen. Hoe het zat met de handhaving ervan is de grote vraag, maar gezien de beperkingen lijkt het meer een vertoon van muzikale kennis van de opsteller in kwestie. Je zou haast denken dat het een vrijbrief voor hem was om maar zoveel mogelijk livemuziek te kunnen beluisteren. Zo’n regel 4 bijvoorbeeld, die is toch met niets anders dan een duivels genoegen opgesteld zou je denken.

1. Pieces in foxtrot rhythm (so-called swing) are not to exceed 20% of the repertoires of light orchestras and dance bands;

2. In this so-called jazz type repertoire, preference is to be given to compositions in a major key and to lyrics expressing joy in life rather than Jewishly gloomy lyrics;

3. As to tempo, preference is also to be given to brisk compositions over slow ones so-called blues); however, the pace must not exceed a certain degree of allegro, commensurate with the Aryan sense of discipline and moderation. On no account will Negroid excesses in tempo (so-called hot jazz) or in solo performances (so-called breaks) be tolerated;

4. So-called jazz compositions may contain at most 10% syncopation; the remainder must consist of a natural legato movement devoid of the hysterical rhythmic reverses characteristic of the barbarian races and conductive to dark instincts alien to the German people (so-called riffs);

5. Strictly prohibited is the use of instruments alien to the German spirit (so-called cowbells, flexatone, brushes, etc.) as well as all mutes which turn the noble sound of wind and brass instruments into a Jewish-Freemasonic yowl (so-called wa-wa, hat, etc.);

6. Also prohibited are so-called drum breaks longer than half a bar in four-quarter beat (except in stylized military marches);

7. The double bass must be played solely with the bow in so-called jazz compositions;

8. Plucking of the strings is prohibited, since it is damaging to the instrument and detrimental to Aryan musicality; if a so-called pizzicato effect is absolutely desirable for the character of the composition, strict care must be taken lest the string be allowed to patter on the sordine, which is henceforth forbidden;

9. Musicians are likewise forbidden to make vocal improvisations (so-called scat);

10. All light orchestras and dance bands are advised to restrict the use of saxophones of all keys and to substitute for them the violin-cello, the viola or possibly a suitable folk instrument.

 Bron: Open Culture

Afbeelding: Max Braun via Compfight cc

Read More

Posted by on mei 19, 2012

Cannonball Adderley legt kinderen jazz uit

Typisch een blogpost die je rustig aan Open Culture kan overlaten, A Child’s Introduction to Jazz by Cannonball Adderley (with Louis Armstrong & Thelonious Monk):

In 1961, Julian “Cannonball” Adderley, the jazz saxophonist best known for his work on Miles Davis’ epic album Kind of Blue (beluister hieronder), narrated a children’s introduction to jazz music. Part of a larger series of educational albums for children, this 12-inch LP offered an “easy-going, conversational discussion of the highlights of the jazz story,” highlighting the “major styles and great performers” that began in New Orleans and spread beyond. Included on the album are some legendary jazz figures — Louis Armstrong, Fats Waller, Jelly Roll Morton, Duke Ellington, Coleman Hawkins, Sidney Bechet, Thelonious Monk, and, of course, Cannonball himself. The album, A Child’s Introduction to Jazz, has long been out of circulation.”


Miles Davis – Kind of Blue:
Read More

Posted by on jul 1, 2011

Ongeoorloofd gebruik foto Miles Davis kost $32.500

Ongeoorloofd gebruik foto Miles Davis kost $32.500

Er zullen weinigen zijn die de beroemde hoes van Miles Davis’ Kind of Blue (1959) niet kennen. Producer Andy Baio gebruikte de afbeelding voor het album Kind of Bloop, maar dat werd hem niet in dank afgenomen door de oorspronkelijke fotograaf Jay Maisel. Deze (of beter gezegd, zijn advocaten) eiste $150.000 van Baio, omdat er inbreuk zou zijn gemaakt op Maisel’s intellectuele eigendomsrechten. Tevens werd er geeist dat Baio $ 25.000 diende te betalen voor het overtreden van de Digital Millenium Copyright Act.  Na veel juridisch getouwtrek werd er geschikt voor een bedrag van $ 32.500.

Eén en ander schoot in het verkeerde keelgat van blogger Hrag Vartanian, die, in mijn ogen terecht, stelt dat er hier sprake is van fair-use:

Last week, I saw this post by Andy Baio, about how he was sued by Jay Maisel and forced to pay $32,500 for failing to license Maisel’s photo of Miles Davis. I was upset by it. First, because Andy’s 8-bit remake of the photo was clearly transformative fair-use. Second, because it was being used for a non-profit art project that Andy made no money from, and third, because Andy’s use had no negative consequences for the market for Jay’s shot. Finally, the fact that Jay Maisel is a multi-millionaire who lives in a 70+ room mansion on Bowery and Spring, and that he felt compelled to extort $32,500 from a relatively poor artist by threatening a specious lawsuit — well, that just really got my goat.”

Dit resulteerde in een actie met een aantal bevriende kunstenaars, die het appartment van Maisel voorzagen van de bewerkte cover. Leterlijk en figuurlijk mooie actie.

Read More

Posted by on apr 22, 2011

Jazzcats en coin amusement

Jazzcats en coin amusement

Jimmy Smith (1928-2005) is één van de bekendste jazzmuzikanten die gebruik maakte van het Hammondorgel. Wat ik niet van hem wist (en eerlijk gezegd überhaupt niet van jazzers van zijn generatie) was dat hij zich ook leende voor reclame. En dat leidde bijvoorbeeld tot onderstaande mooie advertentie voor een jukebox van AMI (Automatic Music Inc), een zogenaamde coin amusement company (wat ik overigens een schitterende term vind).

bron: sloth unleashed

Read More