Fietsen langs de grenzen van Fryslân

Op dit blog schrijf ik niet heel vaak over fietsen. Best vreemd eigenlijk, aangezien het m’n grootste vrijetijdsliefhebberij is. Af en toe maak ik echter een uitzondering. Zo ook voor de tocht die ik gisteren fietste. Nadat ik vorig jaar langs de grenzen van de provincie Groningen fietste leek het me nu leuk om hetzelfde in Friesland te doen.

Zo gezegd, zo gedaan. Met de routemaker RouteYou stippelde ik een parcours uit dat zoveel mogelijk de Friese provinciegrens volgde (download de route onderaan deze blogpost). Het mooie van RouteYou is dat je kan aangeven voor welk type fiets je een route maakt en ook of je liever een snelle, danwel een mooie weg aflegt. Ook een leuke optie is het bewerken van bestaande routes. Een ‘mooie’ route kan overigens betekenen dat je over onverharde weggetjes wordt gestuurd, maar omdat dat vaak verbindingsroutes zijn duren die nooit lang.

Het verrassende van een route langs de grenzen van Friesland is dat het voor een overgroot deel door prachtige natuurgebieden en cultuurlandschappen voert. Zo fietste ik achtereenvolgens door het Lauwersmeergebied, het Fochteloërveen, de Koloniën van Weldadigheid, het Drents-Friese Woud, Gaasterland en natuurlijk het IJsselmeer. Met een afstand van 331 kilometer was ik grofweg van 07:00 tot 19:30 onderweg (inclusief ongeveer anderhalf uur pauze). Gelegenheden om de inwendige mens te verzorgen zijn er overigens niet veel (het laatste deel uitgezonderd). Neem dus voldoende proviand en drinken mee, of wees bereid even van de route af te wijken.

Met een stevige en frisse noordenwind was dat laatste stuk pittig. Met 220 kilometer in de benen betekende het zo’n 90 kilometer felle wind tegen. Natuurlijk wist ik dat dit eraan zat te komen, dus in Lemmer nam ik een wat langere pauze om extra energie op te doen. Mijn spekpannenkoek wist ook de aandacht van een brutale mus te trekken die het geloof ik wel gewend was om te poseren voor een fotomoment.

Bij Harlingen schoot even door m’n hoofd dat ik ook een shortcut naar huis kon nemen, maar die gedachte vervloog even snel als de harde wind. Nog even de tanden op elkaar dus en als laatste zware stuk de Hoarnestreek (een kronkelende landweg tussen Harlingen en Zwarte Haan en normaal gesproken een favoriete persoonlijke trainingsstreek, maar dán zoek ik bewust de wind op). Na een stuk van de Oudebildtijk kwam het laatste stukje huiswaarts als een zegen. Met de wind in de rug was het 15 kilometer uitfietsen.

De route ook fietsen? Hier download je het .gpxbestand.