Pages Menu
Categories Menu

Posted by on okt 28, 2013

Mijn muzikale wereldbeeld II

Mijn muzikale wereldbeeld II

Wie A zegt.. Dus daarom maakte ik dit weekend ook een afspeellijst met daarin muziek waarmee ik na mijn 24e in aanraking kwam én een indruk heeft achtergelaten. De tijd waarin ik veel muziek kocht, maar ook het downloaden ervan een grote rol van betekenis ging spelen. En eveneens de tijd, zo tussen m’n 27e en 30e, dat ik veel concerten organiseerde, voornamelijk op het vlak van experimentele elektronische muziek.

Rode draad is daarbinnen het werk van John Zorn, fenomeen uit New York. Ik leerde zijn muziek al eerder kennen via de illustere verzamelaar Grindcrusher met daarop zijn band Naked City. Ik werd echter getriggerd er verder in te duiken na het zien van een al wat oudere VHS-tape met daarop een tv-registratie van een concert in het Bimhuis.

 

Het liet me kennismaken met zijn radicale benadering van traditionele klezmermuziek met zijn band Masada en de andere groepen die het werk uit het Masada Songbook vertolkten (denk daarbij bijvoorbeeld aan het prachtige werk van Bar Kokhba). Maar ook zijn eigentijds klassieke werk is prachtig, evenals zijn albums met The Dreamers. Een rechtstreekse link met de muziek van Zorn is die van trompettist Dave Douglas, maar ook het werk van iemand als Christian Marclay. En alle muziek die hij als eigenaar van het label Tzadik de wereld inslingert.

Onlosmakelijk verbonden met deze periode is het maken van Edge bij de lokale omroep van Groningen, OOG Radio. Samen met Arthur Elsenaar maakten we daarvoor enkele honderden uitzendingen waarin het experiment hoogtij vierde. Jodelcursussen, John Cage’s 4’33, noise van Merzbow, de rijke catalogus van Ubu, het uitzonderlijke label Trikont: een wekelijks terugkerend avontuur. Onmisbaar om het programma te maken was het muziekuitwisselnetwerk Soulseek, in tegenstelling tot Napster/Kazaa een plek waar werkelijk gedreven connaisseurs samenkwamen om hun collecties tegen elkaar uit te ruilen. Maar daarnaast was ook het mogen gebruiken van de collectie van de Platenworm, een geweldige muziekzaak in Groningen, een prachtige bron voor het meer actuele werk.

In de afspeellijst ook veel muziek uit de zogenaamde Glitch-beweging, een genre dat ik destijds zeer nauwgezet volgde. Op bijvoorbeeld labels als Mille Plateaux en Mego gebeurden erg bijzondere dingen die de elektronische muziek een stap verder brachten. De imperfectie van werd tot een kunst verheven en leidde tot extremen in zowel vorm (van dansbare minimal techno tot drones en soundscapes) als klank (van nauwelijks hoorbaar tot kneiterhard). Daarnaast was ik erg onder de indruk van het Canadese label Empreintes Digital dat elektronische- en elektroakoestische muziek van mensen als Francis Dhomont uitbracht.

En dan natuurlijk de Japanners: Boredoms, Ruins, Otomo Yoshihide, Toshimaru Nakamura, Ryoji Ikeda, Sachiko M. En de noise van Khanate en Sun O))). En de waanzin van M.A. Numminen en Ernst Jandl. Dat past natuurlijk nooit allemaal in een afspeellijst, maar ik kan gelukkig verwijzen naar het archief van Edge. Dat is voor een groot deel toch wel een blauwdruk van mijn muzikale wereldbeeld van de laatste 15 jaar.

Bedankt Pieter ‘Platenworm’ Bos, Hemmes, Dodorama, Swingmaster, Arthur Elsenaar en Soulseek.

 

Afbeelding: fixwhatusee via Compfight cc

Read More

Posted by on okt 1, 2013

Met een druk op de knop het dataverkeer om je heen stilleggen

Met een druk op de knop het dataverkeer om je heen stilleggen

Vandaag had ik het genoegen om samen met de redactie en correspondenten van InformatieProfessional na te denken over interessante onderwerpen voor aankomende edities van het blad. In het gezelschap waarmee ik mocht brainstormen kwam op een gegeven moment het fenomeen van informatieontwijkend gedrag naar voren: de bewuste behoefte om even niets te hoeven lezen, zien of horen. Ik moest daarbij gelijk denken aan een kunstproject dat Edgekompaan Arthur jaren geleden startte met collega Taco Stolk: BuBl Space. Met deze device was het mogelijk drie meter rondom je alle dataverkeer stil te leggen.

Goed idee? Ja! Maar mag het? Nee! Uit een Volkskrantartikel van 27 februari 2003:

BuBl space is volstrekt illegaal. Het gebruikt dezelfde frequenties als gsm’s, 920 megaherz en 1800 megaherz. En die frequenties zijn verkocht. Zelfs in uw eigen huis. U mag de telefoon van het bezoek niet uitzetten door signalen de ether in de sturen. Want die ether is niet van u. Hier ging het Elsenaar en Stolk om: de notie van privacy in de openbare ruimte. Ze zijn namelijk geen ondernemers, maar kunstenaars. Hun hele plan, inclusief het prachtig uitziende promotiemateriaal, is fake. De BuBl space zelf niet trouwens. Die bestaat en functioneert. Maar er is er maar een van. ‘Een meneer van het ministerie van Economische Zaken heeft ons uitgelegd dat ze het ons heel moeilijk gaan maken als we er ooit serieus mee aan de slag gaan’, zegt Taco Stolk. ‘Maar eentje gedogen ze, in het belang van de discussie.’

Nu wilden ze niet zozeer de mogelijke overdaad van informatie aan de kaak stellen, maar ging het meer over inbreuk op de persoonlijke privacy, gekoppeld aan de commercialisering van de ether. In het licht van de recente privacyschandalen is het concept BuBl Space misschien echter relevanter dan tien jaar geleden. Ik teken dus graag voor een artikel over dat onderwerp.

BuBl Space

Read More

Posted by on jun 7, 2013

Edge: was dit onze laatste radiouitzending?

Edge: was dit onze laatste radiouitzending?

Afgelopen woensdag maakten Arthur en ik de 244e uitzending van Edge. Vanwege een artist in residence van Arthur in New York en daarna Berlijn verdwijnen we in ieder geval vier maanden uit de Groningse ether. Wat we daarna doen zien we wel, misschien bij OOG? Of toch 100% online? Maar daar plaatst onze luisteraar J. blijkbaar vraagtekens bij, zoals we via de mail vernamen:

Ether-Edge is toch fundamenteel anders dan packet-switched-Edge. Ether-Edge ligt als een tijger in het wild op de loer, waar je als luisteraar altijd op onverwachte momenten bedachtzaam op dient te blijven. Menig confrontatie zal hebben geleid tot fight-or-flight-reactie (bevriezing is ook een optie trouwens). Packet-switched-Edge heeft meer het curiosa-karakter van een neurotisch dierentuintijger, waar je je als bezoeker veilig achter het hek aan vergaapt.

In ieder geval: het was een geweldige plezier om te doen en onze laatste uitzending mag er zijn vinden wij. Een potpourri aan grensverkenningen in het geluid die we de afgelopen jaren verzamelden en wekelijks de wereld inslingerden. Over het algemeen in een duobezetting. De eerste jaren samen in de Groningse OOG-studio en later ikzelf vanuit Leeuwarden streamend naar diezelfde studio met Arthur en bij diens afwezigheid Bouke Mekel aan de knoppen. Lang leve breedband zullen we maar zeggen.

De streaming radiosetting: Macbook met Nicecast en Tomahawk. Meer heb je niet nodog om radio te maken.

De streaming radiosetting: Macbook met Nicecast en Tomahawk. Meer heb je niet nodig om radio te maken.

Voor het archief bezoek onze site.

Stay Edge!

Read More

Posted by on apr 9, 2010

edge2.0 -> rumori::edge2.0 -> rumori

edge2.0 -> rumori::edge2.0 -> rumori

Reeds eerder postte ik over een radioprogramma dat ik maak samen met Arthur Elsenaar. De titel ervan is Edge2.0, waarvan de cijfers refereren aan onze hernieuwde start zo’n vier maanden terug. Een domeinnaam die luistert naar dezelfde titel hebben we echter niet, maar wel een veel mooiere, namelijk rumori.org. Deze naam gebruikten we oorspronkelijk voor een stichting (nieuwe media, kunst en cultuur), maar vinden eigenlijk dat het radioprogramma ook deze naam moet dragen. Hij dekt de lading van wat wij aan de ether toevertrouwen namelijk volledig. Daarom hebben we maar besloten, ook om onze trouwe luisteraars niet op het verkeerde been te zetten, de naam vooralsnog te veranderen in rumori::edge2.0. Er zal een moment komen dat we edge2.0 over het randje zullen duwen, maar dankzij de graduele wijziging zal niemand hier erg in hebben. Verwachten wij. Als onze uitzendingen zijn trouwens in stream en download beschikbaar. Binnenkort zal ook een podcast beschikbaar worden gesteld.

Speciale aandacht trouwens voor onze derde kompaan, Bouke Mekel. Hij verzorgt voor ons van tijd tot tijd schitterende geluidcollages- en reportages onder de naam sub. Deze zullen binnenkort ook als zelfstandige items op rumori.org een plekje krijgen. Voor onderstaande korte film Zeeduivel ontving hij recentelijk de prijs voor beste sounddesign bij het 48H Film Project in Breda.

[vodpod id=Video.3405104&w=425&h=350&fv=clip_id%3D10327747%26amp%3Bserver%3Dvimeo.com%26amp%3Bautoplay%3D0%26amp%3Bfullscreen%3D1%26amp%3Bmd5%3D0%26amp%3Bshow_portrait%3D0%26amp%3Bshow_title%3D0%26amp%3Bshow_byline%3D0%26amp%3Bcontext%3Duser%3A2333079%26amp%3Bcontext_id%3D%26amp%3Bforce_embed%3D0%26amp%3Bmultimoog%3D%26amp%3Bcolor%3D00ADEF%26amp%3Bforce_info%3Dundefined]

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on mrt 14, 2010

Picking Up Girls Made Easy

Picking Up Girls Made Easy

 

Edge2.0 co-presentator Arthur attendeerde me gisteravond op de muziekblog Scarstuff en wees me in het bijzonder op het album Picking Up Girls Made Easy van Eric Weber. Jaren geleden draaiden we enkele van deze uiterst vermakelijke “hoe verleid & schaak ik een dame” introductielessen al in ons radioprogramma, maar van mijn harde schrijf waren ze allang verdwenen. Ook van Scarstuff werden de opnames, stammend uit 1975, verwijderd, maar WFMU’s Beware Of The Blog heeft ze beschikbaar gesteld. Zij gebruikten enkele van Weber’s handleidingen namelijk voor het onvolprezen 365 Days Project. Onderstaand de directe links:

The Street Pick Up (6:00)
Love In The Library (5:11)
Single’s Bar Action (6:12)
Women’s Clothing Store Pick Up (6:39)
The Ballet Is A Ball (4:08)
Museum Pick Up (5:42)
Walking The Dog (5:53)
Pick Up At The Beach (5:46)

Read More