Pages Menu
Categories Menu

Posted by on dec 12, 2015

Ontvriendden jullie ook wel eens iemand op Facebook vanwege politieke voorkeur?

Ontvriendden jullie ook wel eens iemand op Facebook vanwege politieke voorkeur?

Ik wel namelijk. En dat vond ik niet gemakkelijk, omdat ik sowieso al vrij kritisch ben op wie mijn Facebookvrienden zijn en daarbinnen ook vrij strikt hanteer wie vriend, kennis etc. is. Ook wijs ik geregeld vriendschapsverzoeken af van mensen die ik niet of nauwelijks ken. Op Facebook deel ik namelijk andere zaken dan op Twitter, LinkedIn of hier, op mijn blog.

Wanneer ik iemand ontvriend, heb ik daarvoor dus een goede reden. Ik doe het daarom niet vaak, maar kortgeleden nam ik die stap dus wel. De reden daarvoor was dat ik in mijn eigen tijdlijn niet geconfronteerd wenste te worden met Zwarte Pieten-discussies (vriend was voor) en daaraan helaas vaak gekoppelde sentimenten als de vluchtelingencrisis (vriend was tegen), voorzien van ondubbelzinnige commentaren of likes van andere berichten om dat te onderschrijven.

Ben ik dan naïef? Steek in m’n kop in het zand en ontwijk ik andere meningen dan die van mezelf? Nee, dat zeker niet. Maar ik vind het erg prettig zelf op zoek te gaan naar informatie die beide kanten van de medaille belichten. En daarvoor gebruik ik media die ik vertrouw en niet Facebookcommunities als Nederland mijn vaderland (overigens nog vrij onschuldig) die in alles het fenomeen van de echo chamber vertegenwoordigen. En die via via dus ook in mijn eigen berichtenoverzicht tot mij kwamen.

En dat brengt me bij één van grootste bezwaren van het ontvrienden: dat ik daarmee ook m’n eigen echo chamber en filter bubble creëer. Links- of rechtsom laat ik me op Facebook omringen door (min of meer) gelijkstemden en negeer ik extremiteiten. Is dat goed? Ergens vind ik van niet en ik kan even goed argumenten aandragen om niet te ontvrienden vanwege politieke voorkeur. Om in ieder geval niet het gevoel te hebben oogkleppen te dragen.

Ik blijk daarin echter niet de enige te zijn las ik vanmorgen. Onderzoek van Nicholas John (Hebrew University of Jerusalem) en Shira Dvir-Gvirsman (Tel Aviv University) heeft aangetoond dat politieke commentaren op Facebook geregeld reden zijn om iemand te ontvrienden. De onderzoekers stippen daarbij ook mijn zorg aan:

“We already know that Facebook and search engines provide us with a feed and search results that are tailored to us. By unfriending we are further contributing to the formation of echo chambers and filter bubbles.”

In die zin dus herkenning, echter zonder dat dit mijn twijfel om te ontvrienden wegneemt. Ergens voelt het namelijk onnatuurlijk, niet willen horen of zien wat iemand zegt.

Afbeelding: Oli Dunkley via Compfight cc

Read More

Posted by on nov 6, 2015

Maar wat kunnen bibliotheken leren van de Amazonboekwinkel?

Maar wat kunnen bibliotheken leren van de Amazonboekwinkel?

Eerder deze week opende Amazon in Seattle een fysieke boekwinkel: Amazon Books. Uit het persbericht:

“Amazon Books is a physical extension of Amazon.com. We’ve applied 20 years of online bookselling experience to build a store that integrates the benefits of offline and online book shopping. The books in our store are selected based on Amazon.com customer ratings, pre-orders, sales, popularity on Goodreads, and our curators’ assessments.”

De eerste reacties daarop waren dat Amazon bibliotheekje ging spelen, wat weer reacties losmaakte dat ze helemaal niet deden. Of zouden mogen. Allemaal heel menselijke reacties dus en geheel in lijn met hoe (veel mensen die houden van) bibliotheken omgaan met deze ‘bedreiging’.

Nu is de vraag of Amazon daadwerkelijk bibliotheekje zou spelen eenvoudig te weerleggen. Het bedrijf zegt het zelf eigenlijk ook al: we zijn een fysieke vorm van de webwinkel. Een plek dus waar je moet betalen voor de waar die je koopt. Dat daarbij wordt ingestoken op ontmoeting verandert niets aan dat commerciële model.

Maar wat interessant is, is dat Amazon’s aanpak wel tastbaar maakt wat bibliotheken maar moeilijk voor elkaar krijgen: het betrekken van de gebruikers bij het bepalen van de collectie. In dat geval staat het bedrijf overigens niet alleen. Ook Spotify gaf deze week aan dat de gebruiker een belangrijke rol speelt in het bepalen van goede muzieksuggesties. Niet alleen slimme algoritmes, maar ook de afspeellijsten die door luisteraars worden samengesteld, worden meegenomen in het maken van goede suggesties die breed inzetbaar zijn.

Ook binnen bibliotheekssystemen bestaat de functionaliteit om beoordelingen en recensies kwijt te kunnen. Hiervan wordt echter maar mondjesmaat gebruik gemaakt. Naar de oorzaken daarvan kan ik slechts gissen, maar ik denk dat eigenaarschap wel een rol van betekenis speelt. Waar je bij een winkel iets aanschaft en het dus van jou is (al kan je daarbij waar het om Amazon-ebooks gaat natuurlijk ernstige vraagtekens zetten) gaat die vlag bij een geleend object niet op. Naar alle waarschijnlijkheid wordt het schrijven van een beoordeling dan als een opgave beschouwd.

En misschien spelen de bibliotheken zelf ook een rol. Lange tijd lag het collectioneren en beschrijven van items exclusief bij de bibliothecaris. Vandaag de dag worden dat soort inhoudelijke processen echter in toenemende mate overgelaten aan derden. En die derden zijn niet de lezers of luisteraars zoals bij Amazon en Spotify, maar commerciële partijen als NBD/Biblion. En niet onbelangrijk is dat de gebruikers van online retailers niet anders gewend zijn dan struinen door de webstores. Het bijdragen aan de content daarvan middels beoordelingen maakt deel uit van het letterlijke en figuurlijke systeem. Voor bibliotheeksystemen gaat die vlag, ben ik bang, niet op.

Wat Amazon dus briljant doet is het betrekken van de gebruikers bij hun gehele proces. Collectie en connectie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en met Amazon Books nu ook in fysieke vorm. Een bibliotheek is het niet, maar wel iets om met bewondering naar te kijken.

5_FINAL_WTEXT._V289940122_ 2_FINAL_WTEXT._V289768024_ 1_FINAL_WTEXT._V289768024_

Read More

Posted by on aug 5, 2015

Hello?

Hello?

Ze behoren wat mij betreft tot het leukste wat Youtube te bieden heeft: de musicless musicvideos van Mario Wienerroither. Deze kersverse behandeling van Lionel Richie’s Hello behoort tot zijn beste werk.

Afbeelding: Daquella manera via Compfight cc

Read More

Posted by on jul 30, 2015

Mediawijsheidproject Barbie is helaas geen grapje

Mediawijsheidproject Barbie is helaas geen grapje

Het lijkt het ideale huwelijk tussen De Speld en Mediawijzer.net: de Facebookpagina van Samantha van der Plas-de Jong, beter bekend als Barbie. Enkele dagen geleden meldde Nu.nl dat Realityster Barbie vraagt om privacy. Aanleiding zijn brutale fans en fotografen die te dichtbij haar kinderen komen.

De discussie die losbarst op haar Facebookpagina is hilarisch, maar roept ook serieuze vragen op. Een voorbeeld:

“Hoi Samantha je bent er beroemt maar dat mensen de dekentje van Milano aftrekken is niet Noor maal en foto’s maken kam wel maar altijd is ook opongeven moment stom en je bent maar ook een mens ik kijk ook altijd jou series met Michael en Angelina jij lijkt me een hele aardige mens en Micheal ook en Angelina en Milano ook ik hoop dat ik je ooit nog ziet in den haag ik komt uit Brabant ik hoop je ooit te zien met je gezin de groetjes Thijs Jongenelen. Sterkte”

Ik bekeek slechts een klein deel van de ruim 1.800 (!) reacties op haar blogpost. Daarvan gaat het allergrootste deel echter over het kinderwagendekentje. Tegengeluiden dat ze met de reallifesoap wellicht ook de drempel verlaagd heeft voor fans én onverlaten bij haar op bezoek te komen worden met de grond gelijk gemaakt. Een dekentje wegtrekken doe je nu eenmaal niet.

11145569_511492819008465_7596969618365210985_o

Het verzoek van Barbie aan al te opdringerige fans en fotografen.

Er van uitgaand dat iedereen bekend is met correcte omgangsvormen heeft die meerderheid natuurlijk groot gelijk. Andersom doet goed voorbeeld ook volgen en daarin laat de realityster steken vallen.

Het touwtje uit de deur is een schot voor open doel, maar veel zorgelijker is deze Facebookpost met in de hoofdrol twee van haar kinderen. Een dekentje uit de kinderwagen opzij trekken voor een foto is onacceptabel. Je kinderen zo op deze manier op Facebook zetten past echter ook in deze categorie. Het zaagt aan de poten van haar verzoek om meer respect voor privacy.

Dat herkent een klein aantal van haar fans gelukkig ook, zij het dat het merendeel kraait van plezier om het bekijken van de video. Sommigen van hen verklaren de critici zelfs voor verknipte geesten. Waarschuwen dat een online video van deels ontblote kinderen voer voor perverselingen is maakt dat je er blijkbaar zelf ook eentje bent.

Werk aan de winkel dus. De roep van David Weinberger om embedded bibliothecarissen op de plekken waar dat nodig is heeft hiermee een prachtig praktijkvoorbeeld gevonden.

Afbeelding: transCam via Compfight cc

Read More

Posted by on mei 3, 2015

Meer dan warme aanrader: Do Not Track (gepersonaliseerde webserie over privacy en webeconomie)

Meer dan warme aanrader: Do Not Track (gepersonaliseerde webserie over privacy en webeconomie)

Bij het horen van de naam Brett Gaylor ringelde enkele dagen geleden een belletje, maar vanmorgen viel het kwartje pas. Niet alleen is hij verantwoordelijk voor Do Not Track, maar hij tekende ook voor het baanbrekende Rip: A Remix Manifesto, de docu over auteursrechthervorming met in de hoofdrollen Girl Talk en Lawrence Lessig.

Gaylor is daarmee iemand waarvan het bekend is dat hij kritisch kijkt naar de machten omtrent het internet, maar dat ook op een overtuigende wijze weet over te brengen. Met Do Not Track is dat niet anders. In deze op dit moment lopende webserie (er verschijnen tweewekelijks uitzendingen) richt Gaylor zich op het volggedrag van de Facebooks en Googles van deze wereld, maar ook op de schimmige wereld van webtrackers daarachter.

Ik heb nu twee episodes bekeken en raadt het aan voor iedereen die wil weten hoe het web in elkaar steekt en wat ‘men’ van ons weet. Gaylor brengt het zonder een opgestoken vingertje en dat draagt bij aan de impact. Daarnaast blijft het niet bij de uitzendingen alleen, maar is de site ook een waardevolle bron van informatie over internetveiligheid: veel artikelen en links naar tools om je privacy te waarborgen. Warm aanbevolen dus!

Read More

Posted by on apr 6, 2015

#morecowbell: Een koebel koppelen aan Twitter

#morecowbell: Een koebel koppelen aan Twitter

In de categorie “omdat het kan” deze geweldige leuke internet of things-toepassing van hacker Brandon Harris. Hij kocht online een koebel en koppelde hem aan Twitter.

“It’s a cowbell that rings when you tweet #morecowbell, because I gotta fever and there’s only one prescription.”

Als je ook zo’n social media koebel op je bureau wil vind je hier de code en hier de lijst met benodigdheden.

bron: Hack a Day

koebel1

koebel2

koebel3

Read More