Toetsenbord, typemachine of oude kleren over? De Australische kunstenaar workbyknight weet er wel raad mee. Zijn werk bestaat namelijk uit afbeeldingen van beroemdheden, waarbij elke pixel gevuld wordt door een toets of knoop. Dat leidt tot bijvoorbeeld het onderstaande resultaat. In zijn galerij op Deviant Art zijn nog veel meer werken van hem te vinden.
In de discussie Is het “centrale bureau” nodig voor ‘ons’ verhaal? maakte Hinke Wiersma een opmerking die ik wel een zogenaamde re-branch waard vond. Ze zei:
En als we het toch over twitterende bibliothecarissen hebben: Twitter is een fantastisch kanaal om snel op de hoogte te zijn en discussies te volgen, ook al zou je zelf niets bijdragen. Ik ben het met Jeroen eens dat daar nog veel winst te halen is. In de bibliotheek waar ik werk (Leeuwarden) houdt helaas slechts een handjevol mensen zich actief bezig met social media, ondanks de 23dingen-cursus. Enthousiasmerend management lijkt me geboden.”
De titel van de discussie is wellicht wat misleidend. “Weinig social media” gaat in dit geval om het geheel van medewerkers dat gebruik maakt van social media, dus zeker ook voor persoonlijke ontwikkeling en communicatie met collega’s. Jullie zijn van harte uitgenodigd jullie licht te laten schijnen op deze kwestie!
Dankzij uiteenlopende social media is het voeren van online discussies een eitje. Je post een tweet of plaatst een Facebookpost en vraagt anderen/daagt hen uit daarop te reageren. De mogelijkheden die dat biedt zijn eindeloos en uitermate waardevol. Volgens de 21-jarige Josh Miller, voortuidig afgezwaaid Princeton-student en CEO van Branch, was er echter sprake van een leemte. Zijn wens was een online discussievorm te vinden die overeenkomsten vertoont met een etentje met vrienden. Je weet met wie je een gesprek voert (je hebt de gasten immers zelf uitgenodigd), maar het resultaat daarvan wordt wel gedocumenteerd en andere mensen die trek hebben kunnen om een stoel aan de tafel vragen. Miller, in een interview op Nieman Journalism Lab:
We want the ethos of Branch to be where you go to take your half-baked ideas, and the point is to be imperfect. The whole ethos is “I don’t know enough alone, so I need help from other people and I want to talk to other people to make my half-baked ideas better.” So, you know, we’re quickly learning that we do want to work with publishers, so we’re going to need to have a way to edit posts. But we want to build in a way that’s more about typos than re-writing stuff.”
Het unieke aan Branch is dat de discussie de content vormt. Er wordt, zoals hierboven door Miller beschreven, gereageerd op (onaffe) ideeën of vragen, en de waarde ervan zit niet in de oorspronkelijke aanleiding van de discussie, maar in het geheel van reacties. In dat opzicht onderscheidt het zich van klassieke blogdiscussies, waarbij de auteur zijn best heeft gedaan een mooie blogpost als aftrap te serveren, maar ook van discussies op fora. Daarop is het immers mogelijk ineens geconfronteerd te worden met nutteloze bijdragen en bijdragers. Van dat probleem ben je bij Branch in principe verlost, omdat je voor het uitnodigen van gasten gebruik maakt van je Twitter- of Gmail/Yahoocontacten.
Eergisteren werd mijn aangevraagde account bij Branch geactiveerd en ik vond het een aardig experiment een bij mij levende vraag op het platform te stellen. En ik moet zeggen: ik ben overtuigd. De dienst is weliswaar nog in public beta, wat betekent dat vrij aanmelden nog niet mogelijk is, maar gasten kunnen een verzoek indienen bij de Branchgastheer die hen kan binnenlaten. Ikzelf kreeg een account door er eentje aan te vragen via de reguliere site en dat was binnen twee dagen rond. Iedereen die de dienst wil uitproberen heeft dus wel een mogelijkheid aan te kunnen schuiven. U bent uitgenodigd!
afbeeldingbron: Geheugen van Nederland
Read MoreIk heb behoefte aan een verdere discussie over het artikel in Vrij Nederland, ‘We doen nu ook aan social media enzo’ en de eerdere ophef over het Facebookitem bij de NOS. Daartoe heb ik een post op Branch geplaatst (waarvan hieronder een ge-embedde versie), maar omdat nog niet veel mensen daar een account hebben plaats ik hem ook alhier. Wil je meedoen? Ask to join hieronder. Ik ben benieuwd naar de reacties!
Is dit de muzikale kompaan van de nabije toekomst? Onderzoekers van het Georgia Tech Center for Music Technology hebben een dock genaamd Shimi ontwikkeld dat muziek afspeelt, maar ook feedback geeft (hij swingt!) en niet vies is van luisteradvies. Shimi detecteert de muziekbibliotheek op een Android- of iPhonedevice en kan desgewenst op basis van ritmische en visuele input van de luisteraar daarin naar bijpassende matches zoeken. Middels sensoren en camera’s wordt de positie van de luisteraar in de gaten gehouden, zodat de luidsprekers altijd in diens richting wijzen.
Shimi-ontwikkelaar Gil Weinberg – die samenwerkte met professor Guy Hoffmann van het MIT Media Lab, IDC in Israel, investeerder Ian Campbell en robot designer Roberto Aimi – zegt:
Shimi is designed to change the way that people enjoy and think about their music. If robots are going to arrive in homes, we think that they will be these kind of machines – small, entertaining and fun. They will enhance your life and pave the way for more sophisticated service robots in our lives. […]
”We’ve packed a lot of exciting robotics technology into Shimi. Shimi is actually the product of nearly a decade of musical robotics research. We’re very excited about the opportunity to show the Google developer community what we’ve put together using the Android platform.”
Shimi is naar verwachting in 2013 beschikbaar voor consumenten via het speciaal hiervoor opgezette bedrijf Tovbot. Hoeveel Shimi gaat kosten is nog onbekend, maar geïnteresseerd ben ik zeker!
bron: email van Joost Geraets
Hoe werkt Shimi?
Shimi in een thuissituatie:
