Pages Menu
Categories Menu

Posted by on aug 6, 2010

Coltrane’s Giant Steps verbeeld

Het album Giant Steps van John Coltrane is een mijlpaal in de jazzmuziek. Muzikanten wereldwijd zien het soleren over de akkoordenprogressie van het titelnummer als het ideale ijkpunt om hun improvisatievaardigheden te kunnen beoordelen.

Giant Steps” is a jazz recording by John Coltrane, on tenor saxophone, which is the first track on the album of the same name and is 4 minutes and 49 seconds long. The composition is a milestone for jazz musicians’ progress, given the difficulty of improvising its rapid progression of chord changes that progress through three keys (see Coltrane changes) shifted by major thirds, creating an augmented triad.

bron: Wikipedia

Open Culture toont dat het ook een uitdaging is voor de meer visueel ingestelde medemens:

Michael Levy – Giant Steps

maker onbekend

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on aug 6, 2010

Hoe het publieke domein in een zwart gat verdwijnt

Hoe het publieke domein in een zwart gat verdwijnt

Ik heb zojuist ademloos zitten kijken naar onderstaande lezing van professor James Boyle. In The Incredible Shrinking Public Domain schetst bij een ontluisterende paradox: we leven in een tijd waarin we verwachten dat alle beschikbare kennis binnen ons handbereik ligt. Tegelijkertijd zijn we er echter van doordrongen dat we voor het beschikken over die kennis altijd toestemming moeten vragen aan rechthebbenden. We leven daarbij, en daarbij parafraseert hij Lawrence Lessig, in een permissions economy. Dat laatste komt voort uit het huidige auteursrechtsysteem, dat volgens Boyle slechts voor een miniem percentage van auteurs voordeel biedt, maar wel op het gehele culturele spectrum van toepassing is. Boyle, een verdediger overigens van het basisprincipe van auteursrecht, illustreert met een aantal sprekende voorbeelden hoe we aan die verlammende greep proberen te ontsnappen: 1) door de wet gewoonweg te negeren; 2) alternatieve systemen als Creative Commons of aanbod als Google Books te introduceren; of 3) het doorvoeren van aanpassingen in het rechtssysteem. Op alledrie gaat hij redelijk uitvoerig in, waarbij het eerste alternatief zijn goedkeuring echter niet kan wegdragen. Verplichte kost voor iedereen die is geïnteresseerd in het publieke domein.

[vodpod id=Video.4177347&w=425&h=350&fv=]

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on aug 6, 2010

De online muziekervaring van AudioGalaxy

De online muziekervaring van AudioGalaxy

Een typisch geval van luidende klok en hangende klepel: Suprnova, wat deed ik daar ik ook alweer mee? Die twijfel beving mij toen ik de kop The Pirate Bay Says Goodbye to Suprnova voorbij zag komen. Ik had er even voor nodig om te herinneren dat het een redelijk goed gesorteerde BitTorrentdienst was, waarvan ik best redelijk vaak gebruikmaakte, maar die op een gegeven moment offline werd gehaald. Mijn moeite te herinneren wat het ook alweer precies was geeft enerzijds de vergankelijkheid van dit soort sites aan. Anderzijds maakt het duidelijk dat er zoveel alternatieven zijn dat zeker de wat meer algemene torrentsites (waarvan Suprnova er één was) moeiteloos vervangen kunnen worden. Opheffen is dus vechten tegen de bierkaai.

Wat mij brengt op een peer-to-peer dienst waaraan ik nog wel eens met enige weemoed terugdenk: AudioGalaxy. Kent u dat (nog)? Ik had niet het gevoel dat heel veel mensen er gebruik van maakten, maar ik kon er toendertijd (begin van dit decennium) in ieder geval vinden wat ik zocht: muziek. Dat was wat het onderscheidde van brede uitwisseldiensten als LimeWire (toen nog alleen toegang biedend tot het Gnutella-netwerk) of Napster (wat ik lange tijd niet kón gebruiken, omdat er geen Mac-client voor was). Wat de dienst verder bijzonder maakte was dat het voor het eerst mogelijk was suggesties te krijgen op basis van je downloadgedrag. Daardoor heb ik via AudioGalaxy ontzettend veel nieuwe muziek leren luisteren. Maar helaas,  ook AudioGalaxy verdween uiteindelijk van het toneel. SoulSeek zou mijn volgende toevluchtsoord zijn.

Zojuist zag ik dat er onder dezelfde naam een Android-app is verschenen voor het streamen van muziek. Of daar dezelfde ontwikkelaars achter zitten is me onbekend. In het licht van legale (kansloze) uitvoeringen van bijvoorbeeld Napster zou het met echter niet verbazen.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on aug 6, 2010

Auteursrecht op vechtsport, poppenspelen en het wijden van rijst

Auteursrecht op vechtsport, poppenspelen en het wijden van rijst

Het is belangrijk cultureel erfgoed te beschermen. Punt. Maar het waardevolle van erfgoed is dat het ook kan worden gebruikt als inspiratie om nieuwe ontwikkelingen in gang te zetten. Niemand anders dan Lawrence Lessig verwoordt de mogelijke nadelige consequenties beter, dus daarom maar weer eens een verwijzing naar zijn lezing Laws That Choke Creativity. Het toepassen van een systeem van intellectueel om het eigendom op culturele uitingen op te eisen is dus op geen enkele manier te verantwoorden. Levende cultuur, en dat is toch wat we willen, wordt daarmee namelijk aan banden gelegd, want gecontroleerd. Desondanks zijn er pogingen om deze vast te leggen. De Thaise kroonprins Maha Vajiralongkorn zou bijvoorbeeld graag zien dat een lijst van 25 nationale cultuurvormen auteursrechtelijk worden beschermd, waarmee de staat eigenaar wordt. Op deze lijst staan onder andere de vechtsport Muay Thai, de wijze waarop Boeddhabeeldjes worden vervaardigd en het wijden van rijst. Het Thaise Minsterie van Cultuur werkt inmiddels aan een lijst waarop in totaal 8.000 cultuurvormen staan die eenzelfde behandeling zouden moeten verdienen. Treurig.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Pin It on Pinterest