Pages Menu
Categories Menu

Posted by on jul 28, 2010

Payola voor airplay

Payola voor airplay

Het begrip luidt ‘payola‘ en het staat voor omkoping door de muziekindustrie om hun nummers in de ether te krijgen. Ars Technica wijdt in Payola! (or, How to undermine your own argument to Congress) uit over deze praktijken en de boetes die platenmaatschappijen hiervoor hebben moeten ophoesten. De manier waarop het werkt is eenvoudig: platenmaatschappijen huren vertegenwoordigers in die voor hen de radiopromotie verzorgen. De vergoeding voor gedane diensten wordt verantwoord via checks. Deze worden keurig door de promotors geïnd, maar na aftrek van een prettige bonus, vloeit het overgrote deel cash terug naar de platenmaatschappijen. Het ‘werk’ van de promotor is hiermee voltooid, waarop het zwarte geld vervolgens door labelpersoneel wordt gebruikt om radiomedewerkers te stimuleren toch zeker die ene plaat op de radio te draaien. In het artikel wordt een voorbeeld aangehaald van het Latinlabel Univision Music Group (UMG) dat hiervoor per ‘promoactiviteit’ tussen de 1.000- en 10.000 dollar neertelde.

Pogingen van de muziekindustrie om via het Amerikaanse Congres radiostations te dwingen om een vergoeding te betalen voor gedraaide muziek komt hiermee wel in een vreemd daglicht te staan. Het argument dat de stations ter verdediging gebruiken is namelijk precies hetzelfde als dat wat aan payola ten grondslag ligt: radio dient als een kennismakings- en promotiekanaal voor de gedraaide artiesten. Dat het niet om kattenpis gaat wijzen de schikkingsbedragen wel uit: UMG in 2006 – 1 miljoen dollar, Warner Music in 2005 – 5 miljoen dollar, Universal Music in 2005 – 12 miljoen dollar.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jul 28, 2010

Worldreader.org is het bijna helemaal

Worldreader.org is het bijna helemaal

Is het met lede ogen aanzien van de teloorgang van het papieren boek een wel heel Westerse en bijna elitaire kijk op de zaak? Na het bekijken van onderstaande presentatie van Colin McElwee bekruipt me dat gevoel wel een beetje. In het overgrote deel van de wereld is de aanwezigheid van papier namelijk een zeldzaamheid, want kostbaar en daardoor economisch weinig rendabel. Om de laaggeletterdheid in ontwikkelingslanden een halt toe te roepen heeft de non-profitorganisatie Worldreader.org daarom als doelstelling:

to put a library of books within reach of every family on the planet, using electronic book technology. We believe that just as mobile phones have leapfrogged landlines across much of the developing world, e-readers will become the easiest, least expensive, and most reliable way to deliver books to underserved areas and underprivileged peoples.”

Men zit momenteel in een testfase en maakt daarbij gebruik van de Amazon Kindle. En daar zit ‘m wat mij betreft de tekortkoming. Content voor de Kindle kan namelijk alleen aangeschaft worden via de winkel van Amazon en maakt gebruik van een eigen formaat. Materiaal dat zich bijvoorbeeld bevindt in de catalogus van de Open Content Alliance of straks in Google Editions kan op een Kindle niet gelezen worden. In het licht van het gehele project zou een open reader vanzelfsprekend de voorkeur genieten, maar vooralsnog kiest Worldreader.org voor het gemak dat Amazon biedt (aanbod, wereldwijd draadloze toegang). Mij bekruipt echter een beetje het gevoel van de klassieke vendor lockin-valkuil, wat jammer zou zijn, want het project is lovenswaardig.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Pin It on Pinterest