Pages Menu
Categories Menu

Most recent articles

Bevlogen speech van CNN-journalist Christiane Amanpour die ook bibliothecarissen ter harte kunnen nemen

Posted by on jan 9, 2017

Journaliste Christiane Amanpour is Chief International Correspondent bij CNN. Eind vorig jaar won zij de International Press Freedom Award en hield bij het in ontvangst nemen daarvan een toespraak die door de Amerikaanse bibliothecaris Dale Griffey (onder andere de bedenker van de Library Box) als volgt werd betiteld:

“This is a fantastic speech by that says about journalism what I also feel about librarianship”

Ik sluit me aan bij Griffey’s typering. Hieronder de toespraak waarin Amanpour onder andere ingaat op het daadwerkelijk luisteren naar burgers, het bewaken van waarden en waarheid en de vraag of neutraliteit de juiste keuze is. Een citaat uit haar toespraak, waarvan de volledige tekst hier is te vinden:

“I learned long ago, covering the ethnic cleansing and genocide in Bosnia, never to equate victim with aggressor, never to create a false moral or factual equivalence, because then you are an accomplice to the most unspeakable crimes and consequences.

I believe in being truthful, not neutral. And I believe we must stop banalizing the truth.

And we have to be prepared to fight especially hard for the truth in a world where the Oxford English Dictionary just announced its word of 2016: post-truth.”

Raak en uitermate inspirerend. Bekijk de toespraak hieronder.

Afbeelding: ASU_Cronkite Flickr via Compfight cc

Internet Archive lanceert doorzoekbaar videoarchief rondom Donald Trump

Posted by on jan 8, 2017

Om onderzoekers, journalisten en kritische burgers een instrument te geven om aan fact checking te doen introduceerde het Internet Archive in 2012 het initiatief TV News. Het platform maakte het mogelijk om video op tekstniveau doorzoekbaar te maken. Het fenomeen van ‘draaiende’ politici kan hiermee bijvoorbeeld bewezen worden.

In navolging van TV News heeft het Internet Archive afgelopen week het Trump Archive gelanceerd. Momenteel bevat de database ruim 500 uur aan videomateriaal. Daarvan is een groot deel al onderworpen aan feitenchecks door FactCheck.org, PolitiFact en The Washington Post’s Fact Checker.

“By providing a free and enduring source for TV news broadcasts of Trump’s statements, the Internet Archive hopes to make it more efficient for the media, researchers, and the public to track Trump’s statements while fact-checking and reporting on the new administration. The Trump Archive can also serve as a rich treasure trove of video material for any creative use: comedy, art, documentaries, wherever people’s inspiration takes them.

We consider the Trump Archive to be an experimental model for creating similar archives for other public officials. For example, we’ll explore the idea of creating curated collections for Trump’s nominees to head federal agencies; members of Congress of both parties (for example, perhaps the Senate and House majority and minority leadership); Supreme Court nominees, and so on.

While we’ve largely hand-curated this collection, we hope to collaborate with researchers to apply machine intelligence to expand this collection, building others and making search of our entire TV library vastly more efficient.”

Bron: Internet Archive

Afbeelding: Abode of Chaos Flickr via Compfight cc

Mediawijsheid. En nu?

Posted by on jan 7, 2017

Op welke manier had de media (zowel de oude als de nieuwe) invloed op de uitkomsten van de Amerikaanse presidentsverkiezingen? Een groep onderzoekers van Data & Society wijdde hieraan een reeks van zes zeer lezenswaardige artikelen, met als specifieke invalshoek de vraag in hoeverre technologie de dynamiek van de Amerikaanse politiek beïnvloedt.

Auteur danah boyd, onder andere werkzaam bij Microsoft Research en het Harvard Berkman Center for Internet en Society, is verantwoordelijk voor drie van de zes artikelen. In Did Media Literacy Backfire? gaat zij in op propaganda, filterbubbels en fake news, maar twijfelt ze aan de wijze waarop nu gedacht wordt hieraan het hoofd te bieden (gebruikers hebben immers ook niet veel vertrouwen in Facebook als bedrijf, dus waarom zou je wel vertrouwen hebben als Facebook nieuwsberichten gaat legitimeren?)

In het artikel gaat zij dieper in op de voedingsbodem van het groeiende onvertrouwen in media en wetenschap, wat gelijk al aangeeft dat er geen eenvoudige oplossing voor het probleem te vinden is:

“Addressing so-called fake news is going to require a lot more than labeling. It’s going to require a cultural change about how we make sense of information, whom we trust, and how we understand our own role in grappling with information. Quick and easy solutions may make the controversy go away, but they won’t address the underlying problems.”

Desondanks (of juist daardoor) uitermate lezenswaardig, ook voor onze eigen omgeving. Verplichte kost daardoor voor mediacoaches, bibliothecarissen en andere informatieprofessionals, want ook hier signaleren we de problematiek die boyd beschrijft.

Afbeelding: torbakhopper Flickr via Compfight cc

Bibliothecarissen creëren fictieve gebruiker om collectie te beschermen

Posted by on jan 3, 2017

Een prikkelend stuk van Cory Doctorow over het (blind) inzetten op data om te bepalen welke titels in de bibliotheekcollectie komen en blijven. En de queeste van enkele Amerikaanse bibliothecarissen om dit ter discussie te stellen door een fictieve bibliotheekgebruiker in het leven te roepen, inclusief een adres en rijbewijs .

“That’s the important takeaway here: these librarians didn’t monkeywrench their software for personal gain. They did it because they wanted to make the system better, to teach it how to weight the circulation data to reflect the on-the-ground intelligence and historical perspective they had on their libraries, their collections and their patrons.”
De twee betrokken bibliothecarissen en hun leidinggevende zijn geschorst. Volgens hen zijn ze echter niet de enigen die vergelijkbare tactieken inzetten om het titelaanschafsysteem te ‘leren’ niet alleen efficiënt te zijn.

bron: Boing Boing
oorspronkelijk artikel: To save books, librarians created their own fictional reader

Afbeelding: Hernan Piñera Flickr via Compfight cc

 

Waar zijn de Nederlandse bibliotheken in het debat over privacy? [update]

Posted by on dec 14, 2016

Geletterdheid zijn betekent vandaag de dag ook dat je kan lezen en schrijven met digitale technologie. En voor bibliothecarissen bovenal dat je kritisch bent op actuele ontwikkelingen en je daarbinnen positioneert. Tenminste, die mening ben ik zelf toegedaan.

Het is niet de eerste keer dat actuele gebeurtenissen in Amerika me hiervan weer extra bewust maken. Sinds de uitverkiezing van Donald Trump benadrukt de American Library Association dat zij zich des te meer sterk maakt voor de bescherming van persoonsgegevens van bibliotheekgebruikers. In een artikel in The Guardian, Libraries promise to destroy user data to avoid threat of government surveillance, wordt ALA-voorzitter Julie Todero geciteerd:

Todaro said that the ALA’s core values remained unchanged: “free access, intellectual freedom, privacy and confidentiality”.

Treffend vond ik dat de kernwaarden in principe dezelfde zijn die digitale burgerrechtenorganisatie Electronic Frontier Foundation (EFF) meegeeft aan technologievoorlopers die vandaag spraken met Trump. In de online publicatie EFF to Tech Leaders: Stand With Users and Tell Trump We Need Strong Encryption, Internet Freedom, noemen zij vijf punten waarvoor de technologievoorlopers zich sterk zouden moeten maken:

  • Pleidooi voor sterke encryptie (zorgen dat het onmogelijk is achterdeurtjes in software te integreren)
  • Protesteren tegen het massaal toezicht op burgers
  • Waarborgen van vrijheid van meningsuiting
  • Bewaken van netneutraliteit
  • Bescherming van persoonsgegevens

De Nederlandse equivalent van EFF, Bits of Freedom, maakt zich gelukkig ook sterk voor bovenstaande punten, bijvoorbeeld middels de recentelijk gestarte campagne GeenSleep.net. Ook leggen zij glashelder uit op welke manieren gebruiksgegevens grootschalig worden verzameld en wat je als gebruiker zelf kan doen om je zo veilig mogelijk te bewegen binnen het digitale domein.

Maar de Nederlandse bibliotheken zijn en blijven in deze discussie onzichtbaar. Niet dat zij niets aan privacy doen overigens, maar die betrokkenheid heeft voornamelijk betrekking op de eigen systemen en is daarmee intern gericht. Naar buiten toe, in het publieke en politieke debat, is de bibliotheek geen deelnemer en zéker geen pro-actieve partij. En dat vind ik zorgelijk.

Maar waaraan het ligt dat de bibliotheek onzichtbaar is? Ik denk dat het begint bij het bewustzijn dat dit überhaupt een onderwerp is dat bibliotheken in Nederland aangaat. En dat de problematiek voor onze gebruikers inmiddels wel wat verder gaat dan het beveiligen van Facebookpagina’s (hoe belangrijk ook). In de onlangs vastgestelde Visie Mediawijsheid 2016-2018 van de Koninklijke Bibliotheek komt het begrip ‘privacy’ welgeteld twee keer voorbij, en dan exclusief bestemd voor scholieren. Beide keren wordt namelijk verwezen naar externe bronnen: rapporten van het KNAW en SLO over digitale geletterdheid in het voortgezet onderwijs.

Maar dus geen standpunt, in ieder geval niet publiek, van de Koninklijke Bibliotheek zélf. En daarmee ook geen stellingname over het bredere begrip van privacy dat geldt voor álle gebruikers van de bibliotheek, of beter nog, alle burgers in Nederland. De grote vraag is dus hoe de KB – en daarmee ook het Nederlandse bibliotheekstelsel – aankijkt tegen de thematiek waar de collega’s in Amerika zich, in mijn ogen volkomen terecht, zo sterk voor maken? Maar wat net zo goed speelt in Nederland, kijkend naar het debat over ‘het sleepnet’, cq. de uitbreiding van bevoegdheden van de AIVD.

Bits of Freedom was er vanavond via Twitter glashelder over: ook gebruiksgegevens van bibliotheken kunnen in dat sleepnet terechtkomen. Dat alleen al zou reden moeten zijn om stevig stelling te nemen. De KB kan daarbij alvast een voorbeeld nemen aan andere maatschappelijke organisaties als Amnesty International of Internet Society Nederland die reageerden op de internetconsultatie en zich zorgen maken over de huidige wetsvoorstellen.

Als zelfbenoemd pleitbezorgers van mediawijsheid en digitale geletterdheid vind ik dat adel verplicht, dus aan de KB en zeker ook de Vereniging van Openbare Bibliotheken het verzoek om zich te mengen in het debat. Of het iets verandert aan de mening van Kamerleden is ongewis, maar bibliotheken hebben dan wel hun stem laten horen. Of beseffen zich misschien dat dit een thema is dat hun aangaat. Dat vind ik misschien nog wel net zo belangrijk: het goede voorbeeld geven voor bibliothecarissen dat dit een thema is dat hén aangaat.

 

[update 16 december]

De Koninklijke Bibliotheek heeft via Twitter gereageerd en gaat het punt agenderen. Op de uitnodiging hierover mee te denken ga ik vanzelfsprekend in. Wie volgt?

Afbeelding: jamie_okeefe Flickr via Compfight cc